Zakmes op wielen

,,Met een campertje door Nieuw-Zeeland is handig. Je kunt er overal komen, ook in lage parkeergarages. Spaceships worden ze genoemd.''

Vandaag staat het reisverhaal over onze toer door Nieuw-Zeeland in NRC Handelsblad. Lees hier de pdf-versie van het artikel.

En met dit eindproduct sluiten we ons huwelijksblog af. Je krijgt een indruk(je) van onze prachtige reis, maar als je meer wilt weten/zien: wees welkom in de Sint Annastraat om bij te kletsen en/of wat meer foto's te komen kijken.

Jan, Olga en Jonah

Huwelijksreis in de krant

Update: aanstaande zaterdag staat er een artikel over onze trip door Nieuw-Zeeland in de krant. Ik heb een stuk geschreven over ons oranje campertje onder de kop 'Zwitsers zakmes op wielen'. Koop zaterdag dus NRC Handelsblad en ga snel naar de pagina Reizen van de bijlage Zaterdag etc. Meer info over onze camper staat op www.spaceships.tv!

Jonah rond de wereld

Ook Jonah vermaakt zich prima tijdens onze reis. Hij loopt, zwemt, kletst en danst. Bekijk de foto's op zijn eigen weblog!

Van 30+ naar -6

Het is een hele overgang. Van 30 graden en warmer op Fiji naar sneeuw en ijs in Providence. Onze huwelijksreis gaat niet alleen rond de wereld, maar ook door alle seizoenen.

Waar waren we gebleven? We gaan anderhalve week terug. We verlaten Auckland en Nieuw-Zeeland en vliegen naar Fiji. Zal het tropische eiland aan onze verwachtingen voldoen? Is het water echt zo blauw als in de folders? En het strand even wit als in de film? Onze eerste indrukken vanuit de bus van het vliegveld naar de haven brengen ons vooral terug in India. Fiji mag dan wel wereldrecordhouder zonninge-resorts-op-mooie-eilanden zijn, het blijft ook een ontwikkelingsland.

In de marina schepen we in op een watertaxi naar Castaway Island. We zijn nog niet vertrokken uit de haven of de eerste vis springt al voor de boeg. Tegen de schemering bereiken wij Castaway. Met onze bagage en de kleine man op de arm waden we door de golven naar het strand. Daar begint het grote genieten. Van een cocktail in de Sundowner Bar en de champagne met fruit in de kamer - of beter: onze luxe boshut - naar het prachtige zwembad en het strand. Ja, ja, ja, het is als in de film en in de folders. Alleen nog veel beter, want wij zijn er zelf! Jonah ontwikkelt zich in de dagen op Castaway tot een waterratje. Het zwembandje wil hij al snel niet meer om, papa en mama moeten hem maar opvangen als hij richting het diepe banjert. We zwemmen, snorkelen, luieren, varen met zijn drieen in een zeekayak, eten heerlijk. Jaloerser zullen we jullie niet maken.

Maar ook het paradijs is eindig. Na vier zonnige dagen, vertrekken we met regen op de catamaran naar de kust, ons vliegtuig, Santa Monica en Los Angeles en ons kleine nichtje in Providence. Daar is het koud.

Warm is echter het weerzien met onze familie. Na twee nachtjes LA, rijden we in de enorme huurauto van Boston Airport naar Providence. Daar wachten Natascha, Josh, Rita en de kleine Zeneida ongeduldig op ons. De volgende ochtend worden we wakker met een pak(je) sneeuw. Welkom in de USA, welkom in de winter...

Strandje na strandje; de Bay of Plenty!

Nou, stranden hebben ze hier inderdaad genoeg; "plenty"!! We reden gisteren van Papamoa naar Hahei en deden het rustig aan. Nu ons Nieuw Zeeland avontuur bijna ten einde is hoeven we niet meer zo hard! Elk moment om een nieuw strand te bezoeken kwamen emmertje en schepjes weer uit de auto. Jonah vindt een bergje zand genoeg (hij proeft van elk strand een beetje, yeg!) en wij genieten van het uitzicht en de koelte van het water (meestal alleen onze pootjes, want het is hier lente hoor, brrr! Vanuit Hahei gaan we deze morgen de Cathedral cove bekijken:

en Hot water beach, en dan langzaam door naar Orere point, vlakbij Auckland. Jonah gaat fantastisch, hij praat ons lekker na en ontwikkelt zich enorm hard! En.. hij loopt!!

Een wondertje in Thermal Wonderland

Onderweg van Taupo naar Rotorua, hoorden wij dat ons nichtje is geboren!! 'n lief wondertje: Ze heet Zeneida Sky en kwam net zo snel en gezond en goed op de wereld als haar grote neef. Heerlijk, de jonge ouders en hun spruit maken het goed. We vergaten even dat we onderweg waren naar het prachtige geothermische natuurwonderland van Wai-o-tapu: Geisers, mineralen en pools, en veel stinkende zwavel. Daarna een Maoridorp bezocht, en nu zijn we lekker aan het strand in -voor de verandering- een prachtig verwen-huisje met uitzicht op zee. Genieten dus! Waar morgen de dag ons brengt weten we nog niet, da's ook weleens lekker!!

Met de boot over: Op naar het Noord Eiland!

Na heerlijke dagen op een paradijsje in de Marlborough Sound, (google: Lochmara Lodge) zijn de we gisteren overgestoken met de boot. Een rustig zeetje (terwijl storm voorspeld was), dus Jan en Jonah blij. Na de overtocht direct het (enige) museum (van onze reis) ingedoken: Te Papa! Jonah kon zich hier enorm uitleven in de Story-hoek; een perfect paleisje voor kleintjes, EN hun ouders ;-) Foto's gemaakt; zo mag Jonah's kinderdagverblijf er ook wel uit zien! Na n korte dag in Wellington, zijn we nu in Wanganui; weer kamperen!! PS we worden dik van t lekkere eten!!

DE Berg: Mount Cook!

Eergisteren maakten we - vanaf onze Bed and Breakfastboerderij in Twizel- een prachtige autorit naar Mount Cook. Surrealistisch landschap van azuurblauw meer van Pukaki (het sediment van de gletcher zorgt ervoor dat de zon het water melkachtig/ blauwig doorschijnt) met enorme besneeuwede bergen op de achtergrond, en steeds meer op de voorgrond!!
We gingen op excursie van het beroemde hotel de Hermitage, met Glacier Explorers; het gletchermeer op!! Ijsbergen (en -bergjes) om je heen en de gruizige gletcher zo dichtbij dat je m bijna ziet bewegen.. De ijsbergen bewogen wel degelijk want door de harde wind (die Jonah niet zo grappig vond) waaide al het ijs voor de steiger en werd het een duw en trekpartij met het ijs om weer van de boot af te komen! Nu zijn we terug in het hostel in Christchurch, en vertrekken we vandaag naar de Marlborough Sounds, naar een heerlijke lodge: Rust!! Overmorgen verlaten we het Zuid-eiland; wat zal het Noorden brengen??

Dunedin in de zon, Milford Sound in de regen

Nieuw Zeeland kent vier seizoenen in een dag. Dat maken we deze vakantie vaak mee. Hoewel... gisteren hadden we eigenlijk alleen nog maar een echte regendag.

Vrijdag kwamen we aan in Dunedin, aan de zuidoostkust van het Zuidereiland. De leuke stad, vonden wij, ligt aan een prachtig schiereiland, de Otago Peninsula. Daar bekeken we zeldzame geeloogpinguins - pia's in de woorden van Jonah. We liepen door een soort loopgraven in de duinen en stonden regelmatig oog-in-oog met de waggelende en broedende vogeltjes.

Gisteren maakten we een excursie naar de Milford Sound, het beroemdste fjord van Nieuw Zeeland. Prachtig in de zon, zegt men, maar wij hadden de hele dag dus regen. Een reden om bij de pakken neer te zitten? Helemaal niet. Prachtige watervallen, je kunt het je niet voorstellen hoeveel. Schitterend. Eerst met de bus door het dal naar de Sound en daarna met de boot over het fjord naar de oceaan. Vader en zoon waren wel een beetje zeeziek. Is dat erfelijk?

Vandaag gaan we onderweg naar Queenstown of door naar Wanaka. Het campertje bevalt goed, is soms een beetje klein, vooral als Jonah 's nachts wakker wordt en huilt, maar verder is het erg lekker om met 120 km/u een logge kampeerwagen in te kunnen halen.

Het echte kamperen bij de Moeraki bollen

Na 2 dagen in de stad, zijn we nu op pad! Jan mocht eindelijk lekker het gaspedaal intrappen en ons gezinnetje langs de (bijna) loodrechte weg naar het zuiden brengen. We hadden gelijk de langste reisdag in de planning; 5 uur naar Dunedin. Onderweg de nodige "drive-revive-stops", broodje voor Joon en drankje voor ons. Wie zich afvraagt hoe ons mannetje het maakt; die moet een beetje wennen aan ons nieuwe ritme, zoals we wel hadden verwacht. We nemen dus de tijd en passen ons lekker aan hem aan. Gelukkig slaapt ie ook lekker in de kinderwagen en in de auto, zodat we de nodige kilometers kunnen maken. Toch bracht onze dag ons hierdoor vandaag niet helemaal waar we -ambitieus- wilden komen; bij de Moeraki Boulders, bijzonder? Toch echt maar een paar gekke bollen op het strand. Maar met een gezellig restaurantje en een fijne campground, waar we Joon nu lekker op bed gaan leggen. Weltrusten!!

Bye bye Oz, hello NZ

Na een week onbereikbaar genieten in de Blue Mountains met Marieke, Curtis en de kinderen, zijn wij nu weer met zijn drietjes. Vandaag zijn wij aangekomen in Christchurch, de eerste etappe van onze drieweekse rondreis door Nieuw Zeeland.

De week in Australie was geweldig. Wild kamperen in een vallei omgeven door prachtige bergen en kliffen. Jonah speelde heerlijk met zijn nichtjes Sofia en Freya en neefje Jesse. Onze kleine man groeide in een week tot een grote vent. Joon loopt bijna los! En hij heeft een behoorlijk eigen willetje en maakt onverstaanbare volzinnen. De lounge van het hostel waar we dit nu tikken krijgt zo Barbapapa te horen, als het aan de mini-dictator ligt ;-)

Morgen gaan we voorbereiden: inkopen doen voor onze round trip, de camper (of beter, het campertje) inrichten etc.

En de nieuwe digitale camera die we lieten liggen in de bus, wordt morgen teruggebracht naar het hostel. Het leven is (weer) goed.

Hongkong

Zalm en watermeloen. Jonah laat zich de Hongkongse keuken goed smaken. Hotel Eaton waar wij de eerste twee nachten van onze huwelijksreis logeren, moet extra voorraden inslaan speciaal voor onze luxe man.

De eerste etappe van onze reis is prima geslaagd. De vlucht van Amsterdam naar Hongkong verliep voorspoedig, met twee slaapjes van Jonah en zoveel televisie als hij wilde. Mama en papa hebben de film Cars wel drie keer gezien. Transfer naar het hotel verliep soepeltjes. Prima relaxte plek om te verblijven.

Gisteren (zondagmiddag) een wandeling gemaakt door de stad (Nathan Road) en het park. Vandaag gaan we verder de stad ontdekken, een tempel bezoeken, een boottochtje over de haven en misschien Victoria Peak, maar het weer is hier eigenlijk te bewolkt. Wel warm en drukkend, maar regen. Morgenochtend vroeg - heeeel vroeg - vertrekken we naar Sydney.

Mannen: kijk in je kast!!

Beste heren, feestende mannen tijdens onze bruiloft, natuurlijk ben je lekker gaan dansen zonder jasje aan, maar willen allemaal nog één keer GOED kijken of je niet Paul's bruine jasje in je kast hebt hangen in plaats van die van jezelf!? Hij is nog steeds niet terecht.. Dankjwel alvast voor het nakijken, X van Bruidspaar Benjamin

Meer foto's

In deze online gallery: gallery.me.com/jan.benjamin#100017.

De eerste foto's!

Van de ceremoniemeester

Best bruidspaar Benjamin,

Ik wil jullie bedanken voor het fantastische feest. Als ceremoniemeester kan ik niets dan lof uitspreken over de geweldig gekozen locaties, de band en de enorme leuke, enthousiaste, feestende familie en vriendenkring!

Ik heb voor jullie de film van Marieke online gezet. Dan kunnen jullie en de gasten het nog terugkijken.

http://www.youtube.com/v/JlLWItSmt9k

Oproep:

- Tijdens het feest is er iemand die het verkeerde colbert meegenomen heeft. Ik heb bij het bruidspaar een donkergrijs colbert (merk Rob Kröner) gebracht dat kan worden geruild voor een bruin exemplaar (merk onbekend). Het bruine colbert is van Paul Ostendorf. Telefoonnummer via het bruidspaar.

- Er is ook een lichtblauwe armband gevonden. Op te halen bij het bruidspaar.

Groet en bedankt,

Erik

Tot morgen!!

Onze laatste voorbereidingen zijn nog druk.. (met scrabble?!)
Onze lieve zussen, zwager, nieuwe nichtje ("and one baby on the way") zijn goed aangekomen in Nederland.
Morgenochtend begint de dag (toch) al vroeg voor ons;
om 10u staat de fotograaf op de stoep voor de eerste foto's bij de kapper..spannend!!
Met onze ouders en getuigen gaan we daarna lunchen in het huis van Jan's oom en tante, tegenover de Slotkapel.
En over fotografen gesproken: wie het leuk vindt is welkom om zijn camera mee te nemen. Om naast de fotograaf nog wat andere foto's te zien, van alles wat wij vast en zeker niet allemaal mee gaan krijgen.. Hoe dan ook wij gaan ervan genieten, en hopelijk jullie ook!!
Tot morgen, liefs van het bijna-bruidspaar

Vrijgezellenoverval

Nietsvermoedend zat het aanstaande bruidspaar bij de moeder van de bruid op de bank. Zondagmiddag na een gezellige (en late) zaterdag. Toen ging de bel. ,,Hé, de ceremoniemeester! En de rest van de jongens...''

De bruidegom bezocht eindelijk een brouwerij, de bruid leerde zichzelf kennen met een kwartetspel en het hele gezelschap ging terug naar de plek waar het bruidspaar elkaar voor het eerst leerde kennen: Club Arena in Amsterdam. Wat een geweldige dag!!! (Meer foto's volgen!)

Nu al bloemen

We zijn nog niet eens getrouwd of we krijgen al bloemen! ,,Voor het bijna bruidspaar... Wij verheugen ons op volgende week vrijdag'', zegt het kaartje. Afzender: 'de Rijke familie'. Ofwel de oma, ooms en tantes van Olga (Fam. de Rijk). Heel erg bedankt voor de prachtige bos, namens het nu-echt-bijna-bruidspaar.

Kinderen welkom!

Ons huwelijk is een vrolijk feest, en kinderen zijn daarbij wat ons betreft heel erg welkom! Wij zorgen voor kleurtjes en papier, of neem wat leuks te spelen voor de kinderen mee. Jonah zal ze -na de ceremonie- alle hoeken van de Slotkapel laten zien! Onder het genot van een glaasje bubbellimonade ;-)